„W ciągu dnia fotosynteza daje na ogół dostateczne ilości tlenu dla zaopatrzenia w ten niezbędny pierwiastek zwierząt morskich. Produkcja tlenu często przekracza jego zużycie i granice rozpuszczalności w wodzie, toteż wydziela się on z wody do atmosfery. Natomiast w okresie nocy jedy
W powierzchniowych warstwach wody, gdzie odbywa się szybki wzrost planktonu, składniki mineralne są również szybko wyczerpywane i jest ich znacznie mniej niż w głębi morza. W tabeli 33 przedstawiono zawartość azotu w wodach oceanicznych na różnych głębokościach (wg Planeta).
Azotyny jako pośredni produkt nitryfikacji lub denitryfikacji występują w bardzo małych ilościach (1—2 mgl ms wody).
W warstwach powierzchniowych wody, mimo procesu wiązania azotu cząsteczkowego (N2) z atmosfery, zawartość obu form azotu jest znacznie niższa wskutek zużycia tego pierwiastka do produkcji związków białkowych. Główne rezerwy azotu znajdują się w głębinach wód morskich, skąd w wyniku dyfuzji i mieszania się wody, pod wpływem wiatrów i falowania morza, przechodzą do warstw górnych. Należy jednak dodać, że dyfuzja jest procesem bardzo powolnym, gdy chodzi o większe odległości, a falowanie i mechaniczne mieszanie dotyczy tylko górnych warstw wody. W głębszych warstwach nawet podczas sztormu panuje spokój. Toteż często azot w powierzchniowych warstwach wody zostaje przez plankton niemal całkowicie wyczerpany, a jego niedostatek hamuje fotosyntezę i wzrost planktonu.“(6)